Blog #7 - september 2021

 

Geen haar op mijn hoofd

 

Nee, voor mij geen pruik als ik kaal word. Er is werkelijk geen haar op mijn hoofd die ooit heeft overwogen dat ik tijdens de behandelingen ga kiezen voor een haarwerk.

Ja, van de chemo’s die ik onderga vallen mijn haren uit. Ik word dus kaal. Ook dit onderwerp brengt bij mij geen aardverschuiving teweeg. Dat betekent niet dat het me niets doet, integendeel. Ik worstel, worstel enorm met ‘het moment’. Wil ik het voor zijn dat ik op een ochtend ontwaak tussen plukjes haar of valt de keuze ruim daarvoor op een tondeuse?

Safe
Ik speel op safe en kies voor het laatste. Een knipbeurt plan ik dit keer niet bij de kapper. Bijgestaan door een dierbare vriendin is het mijn zoon die me thuis aan de keukentafel kaalscheert. Vreselijk beladen vind ik het, maar probeer het hiermee luchtig te houden door hem te betrekken bij de veranderingen die zichtbaar zijn. Hij staat er open voor en natuurlijk is het tegelijkertijd spannend. Ik blijf erbij, voor mezelf is het nauwelijks te bevatten, laat staan voor een kind.

Kanker in je leven maakt dat er heel veel keuzes te maken zijn waar je nooit voor had willen komen te staan. Het is echt van een ander kaliber dan keuzestress die veel mensen ondervinden in het alledaagse leven rond van alles wat er te koop is bijvoorbeeld. Die dagelijkse keuzestress gaat echt nergens over in vergelijking met keuzes rondom kanker. De keuzes die te maken zijn rondom kaal worden zijn te overzien, maar veel ingrijpender.

Het scheelt dat het gewicht en de lengte van mijn haardos meevallen. De lading haar die tijdens het scheren op de grond valt is daarmee te overzien. Geluk bij een ongeluk. Ik weet niet of het voor mij uit zou hebben gemaakt als ik een hele dikke bos lang haar zou hebben. Mijn gevoel zegt van wel. Ik bewaar een plukje voor in de archieven als een herinnering aan de chemoperiode.

Teneinde toch enigszins goed voor de dag te komen heb ik mutsjes besteld. Net op tijd worden ze op deze dag afgeleverd. Ik kende dit soort mutsjes al via een vriendin. Van het dragen van een haarwerk zou ik geloof ik, nee ik weet het zeker, echt niet blij worden. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de fleurige hoofddeksels, want ik heb er meerdere, me goed staan. De mooie frisse kleuren van de mutsjes sieren me en ze geven me een gevoel van geborgenheid. Een periode als deze kan per slot van rekening wel wat kleur gebruiken.

 

Consequentie bij het dragen van een mutsje is wel dat 1 + 1 echt een inkoppertje betekent. Mensen weten nu dat ik behandelingen onderga. Of ik kanker heb weet ik niet, de behandeling is per slot van rekening adjuvant, een heel chique woord voor aanvullend, wat in mijn geval ‘uit voorzorg’ betekent. Het is dus een nabehandeling uit voorzorg. Ook dit vind ik heel ingewikkeld, nog ingewikkelder dan de wikkeltechniek die ik moet aanleren om het mutsje stevig op mijn hoofd te laten gedijen.
Als hij wegwaait ziet namelijk iedereen dat ik kaal ben… Geen haar op mijn hoofd, dat dit gaat gebeuren.


 

voor meer blogs klik hier